De laatste loodjes. Pelgrim Jim wordt weer Jim.
Een fantastische prestatie met ups en downs.
Jim ik heb weer genoten om de dagelijkse update te verwerken. Het was volgens mij een inspirerende tocht met alles er op en aan. Blijf gezond man!! en kijk al weer uit naar het volgende tocht die je gaat ondernemen!!
Groet; Thomas
Hallo Pelgrimvolgers,
Donderdag 26 mei. Schitterend om weer dat stuk langs de Maas te rijden vanaf Revin. Wat is het daar ontstellend mooi. Het is ongelofelijk dat die Maas in al die eeuwen zo´n prachtig pad heeft gekozen. Ik vraag me altijd af hoe zou het in het begin geweest zijn. Als je die enorm 400meter hoge heuvels ziet vaak honderden meters loodrecht omhoog en relatief dicht bij elkaar zodat er eigenlijk sprake is van een kloof en dat dan wel 100km of meer. Heel indrukwekkend en ook prachtig begroeid.
Na 32km. ging ik bij Givet de Frans/Belgische grens over. Daar heb ik een prachtige wegenkaart gekocht die van onder Luxemburg helemaal tot Tilburg reikt en de Noordzee. Daar heb ik dagen plezier van gehad.
Dan bij Dinant aan de overkant van de Maas een smalle richel waar op het eind wel een stuk van afgescheurd lijkt te zijn. Het lijkt op de steen die zo´n Romeinse stripfiguur op zijn rug draagt. Heet hij niet Obelisk of zo. Heel hoog en misschien een 10m. los van zijn oorsprong. Daarbovenop wappert fier de Belgische vlag. Bij de brug over de Maas wist ik een goeie bakker waar ik ook koffie kon drinken. Terwijl ik bij de winkel afstapte komt er van de tegenovergestelde richting 2 zwaar bepakte fietsen aan rijden en stoppen op het zelfde punt. We komen in gesprek. Een Engels sprekend echtpaar. Even later zitten we gedrieën aan de koffie met krentenbollen. Het blijkt dat ze van Australië op Schiphol zijn geland en al 15 jaar samen elk jaar een tocht door Europa maken. Dat maakt mij wel jaloers dat je als echtpaar zoiets samen kunt doen. Waar die allemaal al niet geweest waren. Zelfs Zandvoort, Leiden en Delft hadden ze bezocht en ook diverse plekken in het buitenland waar ik ook geweest ben. Maar ook waar ik nog niet geweest ben maar wel in mijn achterhoofd heb zitten. Ze waren mij zeer erkentelijk dat ik de consumpties betaalde, maar naar mijn mening waren ze te gast in Europa en dan behoort de gastheer toch daar zijn verantwoording te nemen. Uiteraard heb hen geinformeerd omtrent mijn laatste perfecte overnachting en wat ze nog te wachten stond op weg daar heen. Uiterst hartelijk afscheid.
Door al deze ervaringen weet je helemaal niet meer wat voor datum je hebt en welke dag van de week je beleeft. Dit had tot gevolg dat er een enorm misverstand ontstond tussen José en mij over wanneer ik thuis zou kunnen zijn. Ik dacht na Hemelvaart thuis te komen en dan zou er geen José zijn om mij tegemoet te rijden. Van vorig jaar wist ik dat ik vanaf Revin in 3 dagen thuis zou kunnen zijn en dat zou dan, en dat kan ik nu pas overzien, zondag 29 mei hebben kunnen zijn. Ik zag er tegenop om in 3 dagen al thuis te zijn. Ik kon nog moeilijk afscheid nemen van het dagelijks vrije leventje. Dus heb ik mezelf uitgenodigd om een dagje bij mijn broer en schoonzus in Overpelt door te brengen. Daar naast had de lieve dochter Angelique van mijn oudste zus gevraagd of ik niet een overnachting in Den Bosch kon regelen, want zij zou het zeer op prijs stellen mij een dagje te verwennen. Zodoende kon ik mijn thuiskomst vertragen tot Woensdag 1 juni. De enige dag waarop José de hele dag de tijd had om samen de laatste km's te rijden.
Tot Sint Truiden was het nog een normale dagafstand. Maar daarna ging ik op afbetaling in kleine termijntjes op huis aan. Alsof ik schoorvoetend thuis zou komen. Bij Namen verliet ik de Maas en ging steil omhoog tegen de heuvelboorden. Bovengekomen werd het plots een stuk vlakker en er stond een snoeiharde Zuidwesten wind en ik ging naar het Noorden. Vanaf daar heb ik vrijwel konstant 30+km's gereden. Af en toe zelfs 40. Bij een bakker een z.g. sandwich gegeten. Een half stokbrood doormidden en ham en kaas en groente en ei daartussen. Ze hadden een ingenieus schuifsysteem in een papierenzak zodat er niets verloren ging van de heerlijke vulling. Dat hadden ze slim opgelost en hoefde er geen bord en bestek aan te pas te komen. Ik kwam vrij vroeg in St.Truiden aan waar ik wilden overnachten. Uiteraard ging ik naar het VVV waar ik vorig jaar zo fantastisch geholpen was. Omdat er toen geen redelijk betaalbare overnachting in de stad te vinden was heeft ene Denise uit schaamte voor het feit dat ze van het VVV me niet ter plaatsen aan een overnachting kon helpen met haar Jeep naar een plaats 10km buiten de stad gebracht. Van deze rit in die betrekkelijk klein ruimte staan de lidtekens nog in mijn fiets. Maar ik kijk daar met liefde naar, want het was toen al over zessen en reuze blij dat zij mij naar een goed adres bracht. Ik wilde haar dolgraag nog eens bedanken voor haar inzet. Ze had geen dienst die dag en de volgende morgen heb ik tot 9u. staan wachten, maar ze kwam niet opdagen. Volgens haar collega's had ze er allang moeten zijn, maar ik ben toch maar vertrokken met de opdracht aan haar collega's om mijn dank nogmaals aan haar over te brengen.
Op vrijdag 27 mei naar Overpelt. Dat zou ongeveer een 70km zijn. Dus ik had alle tijd om op kousevoeten daar naar toe te rijden. Maar met behulp van mijn "vervloekte" GPS toch nog slechts 59km. van gemaakt. Dus zat ik om half 11 in Lummen al in een restaurant met koffie en appeltaart en om 11u. zette de kok zijn koksmuts op en kon ik een lekkere warme soep scoren. Waterkerssoep. Een beetje pittig maar dat kon ik wel hebben, want in de loop van de ochtend was het zachtjes gaan miezeren en heb ik na Oostenrijk mijn regenjas weer tevoorschijn moeten halen en de gele regenhoezen over mijn fietstassen moeten trekken. Het was maar van korte duur en daarna werd het weer licht zonnig. In Overpelt waar ik om 2u. was en waar ik pas om half 4 terecht kon bij mijn familie, heb ik eerst maar uitgebreid geluncht bij een patatboer. Om 3u. kreeg ik een seintje dat ze al thuis waren. Nog gauw even een fles Chateau Neuf du Pape, om in stijl te blijven, gekocht en op naar de Kremerstraat. Zeer hartelijk en enthousiast ontvangen. De fles wijn sloeg in. Vooral toen ze hoorde dat de Paus die mij persoonlijk had mee gegeven voor ze. "Goh! Heb je die helemaal uit Rome meegebracht? En nog wel in een zak van de plaatselijke grootgrutter." Uiteraard, voor jullie doe ik alles! 
.
.Zaterdag 28 mei. Wel een rustdag maar een tripje naar een uitspanning aan de Dommel, die even boven Peer ontspringt, kan wel lijden. Die dag heerlijk ontspannen 11km. gefietst en een drommels lekker Belgisch biertje, geen Dommels, gedronken met een portie bitterballen.
Zondag 29 mei. Om half 12 vertrokken voor na mijn schoonzus Mia nog een uitgebreide computer les gegeven te hebben in internet bankieren waarbij zij als proef € 1 mocht overmaken van mijn naar haar giro, met als omschrijving: "Meer krijg je niet." Ik zit er naar uit te kijken dat ik die Euro terug krijg, want dan weet ik dat haar internetbankieren, want daar wilde zij graag aan beginnen, geslaagd is. Vlak voor Spoordonk werd ik achterop gereden door een student uit Eersel die onderweg was naar zijn kamer in Utrecht. We hebben zo'n 20km. samen opgereden en hij heeft me over de heide geloodst naar Boxtel. Daar heb ik een Colastop ingelast en daarna binnendoor naar nichtje Angelique die met haar zoon Tom deelnam aan de 5Km. Vestingloop van Den Bosch. Dat hardlopen schijnt een familiekwaal te zijn bij de familie van mijn zus. Haar broer is marathonloper. Ik moet er niet aan denken. Spoedig na mij kwamen zij aangefietst en hebben we een gezellige tijd gehad bekroond met een koninklijke aspergemaaltijd en de door mij bestelde groentesoep. Die dag maar 74km hoeven gaan.
Maandag 30 mei. Om 11 uur uit Den Bosch vertrokken voor de 42 km naar Arkel bij Gorkum. 's Middags een uur lang in het gras gelegen langs de Waal. Daar heb ik 3/4 van mijn noodrantsoenen opgegeten en met water verdund. Deze dag heb ik Josédag gedoopt. Lekker mak aan fietsen. Luieren in het gras en genieten van mijn omgeving. Om 2u. werd ik opgeschrikt door mijn mobiel. Martin, mijn zoon,aan de lijn. "Ik zit in Gorinchem waar zit jij?" Nou ik zat vlak bij de pont over de Waal bij Brakel. Ik mij aangekleed, want ik lag te zonnen, en als een haas naar de pont gereden, die vlak voor mijn neus vertrok. Ik zag Martin aan de overkant staan en hij had mij net te laat zien komen. Maar we moesten gewoon op de volgende pont wachten. Hij wist wel een koffietent, maar dat liep een beetje verkeerd, omdat ik dacht dat hij over de dijk was gekomen. Maar uiteindelijk vonden we aan de dijk bij Fort Vuuren een goeie tent waar we wat gedronken hebben en het Fort bezichtigd en lekker bij hebben zitten kletsen. Daar wist hij telefonisch kontakt te leggen met de B & B in Arkel, waar ik vorig jaar ook zo goed heb vertoeft.
Dinsdag 31 mei. Om kwart voor 10 uit Arkel vertrokken voor de 38km naar Gouda. Er staat een harde natte wind. Kan niet zeggen dat het regent, maar droog is het ook niet. Al om kwart over 10 een koffiestop bij AC in Meerkerk. Lekker koffie met appelgebak. Om 11u. is het droog en rijd ik midden door de polder naar Schoonhoven. De pont lag op mij te wachten en aan de overkant linksaf en onder de poort door in het eerste café om 12 uur koffie, soep en uitsmijter. Ondertussen knapte het weer ook op en over de Lekdijk naar Bergambacht en vandaar pal Noord naar Gouda. Daar moest ik 4 Vrienden van de fiets bellen eer ik onderdak had, maar dat was wel midden in Gouda. 's Avonds met een kennis uit Gouda gezellig gedineerd bij de Italiaan op het Marktplein.
Woensdag 1 juni. Nog 25km naar huis. Ja in een rechte lijn. Maar zo is het niet gegaan. José zou om 9u. van huis gaan. Dat is 8km van Leiderdorp. Maar via de Lammenschans naar Gouda hooguit 6km extra. Dan kan ze dus om half 11 op de afgesproken plaats zijn. Maar zij rijdt ook met een TomTom en gebruikte 40km en was pas om 11.20u. op de afgesproken plaats. Op de Markt hebben we uitgebreid koffie gedronken. Via allerlei binnenweggetjes bij Geitenboerderij Geertje belandt. Daar hebben we een heerlijke picknickplek gezocht en gevonden. Uit de tovertassen van José kwamen de heerlijkste broodjes en fruitsalades met koffie, thee of soep naar wens en daar hebben we 2 uur vertoefd. Bij aankomst kon José het toch niet laten om snel even in het winkeltje van Geertje de nodige huishoudelijke benodigdheden aan te schaffen. Om half 4 hebben wij ons met moeite losgerukt van het rustige plekje voor de laatste 10km. Om ongeveer kwart over 4 was ik dan eindelijk weer op honk na 41km. op de laatste dag. Gelukkig geen volksoploop zoals vorig jaar en geen lakens aan de gevel. Geheel naar wens. Martin zat ons op te wachten en Monique en Erik met de kinderen kwamen daar later nog bij. 's Avonds als kroon op het werk nog samen met José een heerlijk asperge diner in de Hollandse Tuin in Leiderdorp en mijn Rome reis was compleet.
De reis als geheel heb ik als zeer aangenaam ervaren. Ondanks de soms diepe problemen. Maar die vervagen. De mooie beelden, ervaringen, ontmoetingen die blijven bestaan. Maar ook de hulp die op de dieptepunten daar waren. En mijn zoon Martin die altijd op tijd met oplossingen en voor oplossingen zorgde en mijn financiën beheerde en Monique die het huis verzorgde en de buren die op pasten en Marjolein die mij een onvergetelijk verblijf in Barjols bezorgde en waar ik mijn verloren spullen weer in ontvangst kon nemen. Last but not least Thomas en hondstrouwe José waar ik dagelijks meermalen kontakt mee had en trouw al mijn belevenissen vastlegden. Vooral het onvergetelijke prachtige weer waar ik elke dag weer volop van genoten heb. Tot slot mijn fiets, die mij geen enkele keer in de steek heeft gelaten.Dit was weer een beleving voor het leven. Dank aan ieder die hieraan meegewerkt heeft, ook de niet genoemden. Pelgrim Jim.
